Profil von ying1836squidy yingFotosBlogListenMehr  |  Extras Hilfe |
squidy yingเจียมตัว แต่อย่าเจียมความคิด คิดบ้าบอวันละนิด จิตแจ่มใส 09 August ทริปก๊งเป็นอีกครั้งแล้วที่ต้องมาพึ่งพิงบ้านอิคุณชายฉ่ำ(ขอบคุณมากๆนะมึง)
มารอบนี้ฉ่ำไม่สบายด้วยล่ะ แต่ก็ยังสู้ทน กลับมาแล้วน็อกเป็นตาย(เห่อๆๆ)
ครั้งนี้เป็นครั้งที่3แล้วอ่าที่มาเมาที่ร้านแบงค์บาร์
ทริปครั้งแรกมีสมาชิกกิตติมศักดิ์หมึกเอง ป้าเป้ สิริ หวาน ซันมู๋และบ็อกซิอุส
วันนั้นจริงๆจะไปบัวสะอาดที่ถนนข้าวสาร แต่ก็เปลี่ยน เดินมาเรื่อยๆจนถึงแบงค์บาร์ แถวถนนพระอาทิตย์
แอบชอบร้านนี้ แรกๆ เพลงชิวๆ เหมาะสำหรับการก๊งชิวและพูดคุย
ดึกๆ เริ่มเพลงมันส์ครึกครื้น เหมาะสำหรับการดิ้น
แต่ไม่ว่าจะยังไง สุดท้ายก็ไปจบที่บ้านหวาน นอนตายกันอยู่ที่นั่น(แม้กระทั่งเจ้าของบ้านเอง)
ขอบคุณมากนะจ๊ะ ตู้เย็นของตัวแม่
ทริปครั้งที่ 2 ไปเพราะครั้งแรกเหล้าเหลือ แล้วฝากเหล้าไว้(เกือบ 2 ขวด)
รอบนี้ไปกันเยอะมาก จนตอนแรกปิดชั้นลอยเลยทีเดียว
มีหมึก เป้ หวาน ฉ่ำ ถั่ว ซันมู๋ ซันเหยิน น้องไซม่อน สิริ ซันดวย บ็อก
คนที่หนักสุดก็ซันเหยิน สภาพพูดได้คำเดียวว่าน่าสมเพช
จากนั้นก็ไปกินติ่มซำกันแก้เมา(ด้วยราคาที่แพงกว่าค่าเหล้า)
แล้วก็จบด้วยการจั่วไพ่ที่คอนโดฉ่ำ
ขอบคุณสำหรับที่พักพิงนะจ๊ะ ไออ้วน
มาถึงครั้งที่ 3 คราวนี้มาเพราะเหล้าเหลือและฝากเหล้าไว้(อีกแล้ว)
รอบนี้เป็นรอบฉุกละหุก เกือบจะไม่ได้มาแล้วเชียว
สมาชิกรอบนี้มีหมึก ป้าเป้ ฉ่ำ ถั่ว ซัน บ็อก เตี้ย และพี่คิว
รอบนี้หมึกแอบเฟลเพราะส่องคุณนักร้องไว้ คุณนักร้องมีแฟนแล้วซะงั้น
รอบนี้คุณเสี่ยฉ่ำสั่งแต่กับแกล้ม ค่าเหล้าพุ่งเลยรอบนี้ (ไออ้วน กินเก่งชะมัด)
สุดท้ายมากลับมานั่งจั่วไพ่ที่บ้านฉ่ำสักพัก แล้วก็เดินไปกินข้าวที่ตลาดห้วยขวาง(ซึ่งแพงมาก)
อิ่มแล้วเดินกลับมา แล้วก็ต้องเตรียมตัวไปทำบุญ
แต่ก็นะ ขี้เกีบขเลยของีบสักสิบนาที ตื่นมา เฮ้ย หน้าคุณบ็อกอยู่ห่างไปแค่2เซ้นต์
โอ้วพระเจ้า ชั้นทำมันเหรอวะ? ไออุ่นผู้ชายเป็นงี้นี่เอง (บ็อกละเมอออกมาเป็นอินทีเกรตด้วย)
เอาล่ะ ออกจากบ้านฉ่ำไปทำบุญกับที่บ้านล่ะนะ (ลากป้าเป้ไปด้วย)
บ๊ายบาย....ขอบคุณอีกครั้งนะคะเสี่ยฉ่ำ จุ๊บๆ 17 April บ้านเงียบเหงาคำว่า"บ้านเงียบเหงา" น่าจะเป็นคำตรงกันข้ามกับบ้านหมึกแบบสิ้นเชิง เพราะบ้านนี้เป็นครอบครัวใหญ่ แค่ลูกก็6คนแล้ว ไหนจะพวกน้าๆอีก คนงานอีก เป็นสิบๆอ่า...แต่ๆๆสงกรานต์ปีนี้มีเหลืออยู่บ้านแค่หมึกกับแยม ไม่ได้ไปไหนเลย ส่วนแยมก็มีแว๊บไปเล่นน้ำบ้าง พอเดินในบ้านคนเดียว ตอนแรกก็รู้สึกดีนะที่บ้านนี้เงียบ แต่อยู่คนเดียวมา4วัน โอ๊ยเหงาอ่า
วันทึ่11 ยีนส์เอาแมวมา บอกว่าไปขี่จักรยานเล่นแล้วมันวิ่งตามเลยเอามันกลับบ้าน (เป็นสัตว์ชนิดที่3ที่สามารถเลี้ยงในบ้านนี้ได้ ตัวแรกคือหมาท้องที่เจี๊ยบเห็นจากข้างทาง ชื่อจิ๊กกี้+ลูก4ตัวชื่อเป๊ปซี่ โคล่า แฟนต้า แล้วก็สไปร์ท แล้วก็ตายหมดเพราะยาฆ่าแมลงจากข้างบ้าน ชนิดที่2คือกระต่ายของแยมชื่อยิ้ม เลี้ยงดีซะจนอ้วนเกิน เป็นไขมันอุดตันตาย...การเห็นพวกสัตว์พวกนี้ตายมันเศร้ามากๆ) กลับมาเรื่องแมว เป็นแมวดำ เลยตั้งชื่อให้ว่าคุโระ(=สีดำ) กะว่าเปิดทำงานสงกรานต์จะเอามันไปฉีดยา คนเอามาคือยีนส์ แต่คนเลี้ยงคือหมึก(ตอนไอจิ๊กกี้กับยิ้มก็หมึกเลี้ยง เห่อๆ) เจ้าคุโระเชื่องมาก บอกให้รอก็รอ บอกให้นั่งก็นั่ง ตอนนี้มันเลยติดหมึกกับแยม(เพราะในบ้านเหลือกัน2คน) นี่ยังไม่ได้ฉีดยาเลยเอาเข้ามาในห้องไม่ได้ มันก็นอนอยู่หน้าประตูห้อง น่ารักจริงๆ
สงกรานต์นี้ยังพัวพันกับเรื่องสัตว์เลี้ยง เพราะพี่ตั้ม(พี่แถวบ้าน)ไปworkที่เวกัส ส่วนป้าดาวแม่พี่ตั้มก็ไปอยู่เชียงใหม่ คุณชายเลยเอาเจ้าปุ๊บปั๊บ(หมาพันธุ์ไทย เคยเก็บได้จากข้างทางเช่นกัน)มาฝากเลี้ยง บอกว่าแค่เอาอาหารให้มัน แล้วก็ให้มันนอนหน้าบ้านก็พอ...เออทำได้แหละ ปกติก็ทำให้อยู่แล้ว แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าช่วงนี้เล่นกับคุโระมากเกิน พอจะไปเล่นกับปุ๊บปั๊บบ้าง เด๋วนี้มีเห่าใส่(สงสัยงอน) ชิชะเด๋วแกล้งลืมให้อาหารซะเลย (หมึกโหด)
หมึกก็เป็นประเภทเล่นกับสัตว์ได้ทุกชนิด ตอนไปทริปก็ไปจับแย้...แต่ที่กลัวคือกลัวเห็บกลัวหมัด ฉะนั้นหมึกจะเหมือนโรคจิตเวลาเลี้ยงสัตว์ ชอบจับมันอาบน้ำ...เรื่องของเริ่องคือชอบอุ้มมัน นอนเล่นกับมัน เกาพุงมัน มันเลยรู้สึกแย่มากถ้าเจอหมัดติดมือมา...โอ๊ยรับไม่ได้อ่ะ
*จริงๆ บ้านนี้แม่ห้ามเลี้ยงสัตว์ เพราะเจี๊ยบ หมึก ยีนส์ และยิมเป็นหอบ(เนี่ยนะไม่ให้เลี้ยง เลี้ยงมากี่ตัวแล้วฟ่ะ? 555+) 06 April หยุดไม่ได้หยุดช่วงนี้ทำงาน(กับที่บ้าน) รับผิดชอบเต็มแต่ละโปรเจคส์ไปเลย...อยู่กับมันมาตลอดชีวิต ก็รู้สึกเฉยๆ นะ พอมาทำเอง โอ๊ยเหนื่อยมาก ต้องเจอคนแสนแปด นานาจิตตังทั้งนั้นเลย...อยากร้องไห้ให้ได้วันละ3เวลา เห่อๆ...รู้เลยว่าป๋ากับแม่เหนื่อยมาก...ยังไงซะก็สู้ตายโว้ย!! ช่วงนี้ได้แต่ประโยคเพราะๆ วลีเด็ดๆ มาเยอะแยะเลย...เริ่มจากได้คุยกับลุงขายไข่ปิ้ง ลุงมีวิธีการมองเศรษฐกิจไทยที่สุดยอด นับถือเลยล่ะ แต่อย่าให้อธิบายในนี้นะ มันยาว 55+...อีกคนก็ยามากุจิ คุมิโกะ คุณเธอบอกว่า การรับปริญญาอ่ะ จริงๆ ไม่ใช่แค่พิธีที่แสดงความยินดีกับความพยายามของคนเรียนแค่นั้นนะ แต่มันเป็นพิธีขอบคุณพ่อแม่ที่ส่งเสียเราเรียนมาตลอดด้วย...คำพูดต่อมาก็ของยามาชิตะคุง บอกว่าเรื่องซินเดอเรลล่า ไม่ได้จบอย่างแฮปปี้เอนดิ้งหรอกนะ เพราะความรักของทั้งเจ้าชายและเจ้าหญิงพึ่งจะเริ่มต้นเมื่อตอนจบของเรื่องต่างหาก...ชอบความคิดคนญี่ปุ่นจัง ...เออช่าย ยามาชิตะคุงพูดไทยได้ด้วยนะ 2 คำ คือคำว่า"หยุด"กับ"ส่งเงินมานี่นะ" ใครสอนฟะ? ตอนนี้ไม่ค่อยได้เจอหน้าเพื่อนเลยอ่า...คุยมากสุดก็ต้นล่ะมั้งตอนนี้ เพราะเจอในเอ็มมากที่สุดแล้ว...รองมาก็หวาน จะโทรเม้าท์เรื่องหนัง...ต่อมาก็ปลา อันนี้ก็เม้าท์นอยด์เรื่องทั่วๆ ไป...เป้นี่ห่างหายไปเลย คุณหลานเป้โคตรน่ารักเลยอ่ะ เอามาให้กิน เอ๊ย ให้อุ้มซะดีๆ...ถั่วก็หายไปกับหนุ่มเมกาไปแล้วแน่ๆ ติดต่อกลับมาบ้างสิวะ...ซันดวยก็นานๆ ที แต่เรามีนัดไปดูหนังกันเนอะ...ชินก็อยู่เมกาซึ่งคงกำลังควานหาหนุ่มๆอยู่...และคนที่ไม่ได้คุยดลยคืออิคุณเจมส์คะ รายงานก็ไม่ได้ช่วยเลยนะคะคุณ หึ่มๆๆ 22 Februar ก่อนวาเลนไทน์กับคน2คนชุนยิ้ม ชุนหัวเราะ ชุนขับรถ ชุนขี่มอเตอร์ไซด์ ชุนทำงาน ชุนเหนื่อย ชุนไม่สบาย ชุนชงเหล้า ชุนสูบหรี่ ชุนขาเดฟ ชุนวิ่ง ชุนหัวฟู ชุนผมสีน้ำตาล ชุนใส่แว่น ชุนถือกล้อง ชุนแปรงฟัน ชุนเท้าคาง ชุนในโบสถ์ ชุนสมัครงาน ชุนหน้าลิง ชุนกับดอกกุหลาบ ชุนกินเหล้า ชุนได้รางวัล ชุนเตะบอล ชุนอุ้มเด็ก ชุนปลอบ ชุนลูบหัว ชุนจับไหล่ ชุนกอด ชุนลูบแก้ม ชุนโน้มหน้าลงมา ชุนจูบ ชุน(เกือบโป๊) ชุนไหล่กว้าง ชุนหน้าอกยุบ ชุนนิ้วยาว ชุนกอด(อีกที) ชุนหลับตา ชุนยิ้ม และยิ้มกับชุน...นี่เป็นอากัปกิริยาทั้งหมดของชุน(เท่าที่เห็น) ว่าแต่ ทำไมมันหื่นขึ้นเรื่อยๆ หว่า...แต่ก็นะ เป็นที่รู้กันว่าเพราะอะไร เอิ๊กๆ
สอบเสร็จก็จะได้เจอชุนแล้ว เย่เย่...แต่อ.พิชญ์นัดเรียนเพิ่มวิชา"การเมืองไทยสมัยใหม่" วันที่ชุนมา ใจร้ายมาก...แล้วบวกกว่าหมึกต้องลงฟิวด์อีก1อาทิตย์ ต่อด้วยสอบปากเปล่าไอวิชาอ.พิชญ์อีก1วันเนี่ยแหละ...ดังนั้นกว่าจะได้เจอชุนคือประมาณ10วันหลังจากสอบเสร็จ แย่ๆๆ
ไม่ได้รักเธอเท่าฟ้า เพราะฟ้าไม่ได้ทำดีกับชั้นได้เท่าเธอ
ปล.ในวันนั้นเธอบอกชั้นผ่านเขาว่าไม่ได้คิดอะไรกับชั้น...ชั้นเสียใจ ในวันนี้ชั้นบอกเธอบ้างด้วยตัวชั้นเอง ว่าชั้นก็ไม่ได้คิดอะไรกับเธอเหมือนกัน...แล้วเธอล่ะรู้สึกยังไง?
ตอนนี้สถานการณ์มันเปลี่ยนไป และหมึกเองก็เปลี่ยนไปแล้ว 30 Januar รวมมิตร คิดสั้นๆไล่ตามฝัน: ความฝันมันสร้างแรงกระตุ้นทำให้เราแอคทีฟตัวเอง แต่มานั่งย้อนคิด ความฝันของหมึกคืออะไร...จริงๆ ความฝันคืออยากเป็นนักการเมือง ไม่ใช่เบื้องหน้าเป็นสส. แต่เป็นประเภทนักผลักดันนโยบาย พยายามทำประเทศให้ดีขึ้น...ความฝันดูเป็นนางสาวไทยชะมัด 555+...เออมันคือความฝัน ฉะนั้นเราต้องพยายาม สู้ๆ
ไม่หล่อแต่มองแล้วเพลิน: จริงๆ ผู้ชายบางคนก็อาจจะไม่ได้เรียกว่าหล่อ แต่ทำไมดูดี...เพราะหน้าตาเขามีมิติ เวลามองแล้วมันเพลิน...รู้สึกตา หู จมูก ปาก คิ้ว มันสมประกอบ และวางถูกตำแหน่ง...คนที่ไม่หล่อแต่มองแล้วเพลิน ล่าสุดเลยคือ เฮียชุน...เอาจริงๆ ไม่กล้าพูดเต็มปากว่าชุนหล่อ แต่เห็นหน้าทีไรแล้วอยากมองอีก...พูดถึงชุน ปกติหมึกไม่ค่อยเห็นด้วยกับการย้อมผมนะ แต่ยอมรับแล้วว่า ชุนย้อมสีผมแล้วดูดีกว่า...แล้วตอนนี้ชุนก็ทำตัวเซอร์ขั้นวิกฤติ(เซอร์ขั้นวิกฤติ กับซกมกมันห่างกันนิดเดียว) รู้ตัวด้วยว่าใกล้จะเหมือนพี่โป้ โยคีเพลย์บอยเข้าไปทุกทีๆ...แล้วก็พูดถึงชุน เห็นชุนใส่สูททีไร รู้สึกเหมือนจับลิงมาใส่สูท
โดนวางยา: เมื่อก่อนเคยติดซีรีย์ญี่ปุ่นตั้งแต่ตอนเรียนพระหฤทัยฯ แล้วก็เบนมาดูซีรีย์เกาหลีตามกระแส...แต่ตอนนี้วกกลับมาดูญี่ปุ่นอีกแล้ว จะบอกว่าเพราะหวานก็มีส่วน...โทษมันๆ มันมาวางยา 555+...วางยาแบบติดทั้งบ้าน อยู่ดูยันตี2 ทั้งแม่ทั้งน้อง นั่งกันหัวสลอน ดูจนป๋างอน เอิ๊กๆ...เรื่องราวมันน่ารักนี่ อีกเรื่องที่โดนวางยา เพราะเบียร์(ไม่สิจริงๆต้องโทษตัวเอง)...เบียร์อุตส่าห์บอกแล้วว่าอย่ารู้เลย หมึกก็ดึงดันไปว่าให้เล่ามาเหอะรับได้...จริงๆ มันก็คือเรื่องเฮียชุนที่ไม่ได้เสียหายอะไรสักเท่าไหร่...แต่สุดท้ายก็มานั่งนอยด์ตัวเองว่าเรื่องบางเรื่องไม่รู้จะดีกว่า |
|
||||
Private Nachricht senden
RSS-Feed abonnieren
Weiterempfehlen
Zu My MSN hinzufügen
Zu Ihrem Netzwerk hinzufügen
Für Benachrichtigungen registrieren|
|
